Dysk w chmurze – Google Drive, OneDrive czy Dropbox? Porównanie

Najtańszy terabajt w chmurze kupisz dziś w Microsoft 365 Family: 559,99 zł rocznie za 6 TB i pakiet Office dla sześciu osób, czyli około 7,78 zł za terabajt miesięcznie. Najdroższy jest iCloud+, gdzie ten sam terabajt kosztuje blisko 25 zł. Cena to jednak tylko jedna oś porównania – reszta decyzji rozstrzyga się na tym, w jakim ekosystemie już siedzisz, jak długo usługa trzyma poprzednie wersje plików i kto ma klucze do Twoich danych. Odpowiedź na to ostatnie pytanie jest niewygodna: żadna z czterech głównych usług nie szyfruje domyślnie plików end-to-end na kontach prywatnych.

Cennik 2026 – ile realnie kosztuje terabajt

Dwie rzeczy warto wychwycić. Po pierwsze, Microsoft 365 Personal podrożał do 429,99 zł rocznie, czyli o ponad 40% wobec dawnych około 300 zł – przy niezmienionym 1 TB, za to z Copilotem wbudowanym w Worda, Excela i resztę pakietu. Polskie blogi afiliacyjne wciąż przepisują stary cennik, więc weryfikuj ceny w sklepie Microsoftu, nie w rankingach. Po drugie, Dropbox rozlicza polskich klientów indywidualnych w euro, nie w złotówkach, więc realny koszt zależy od kursu i prowizji Twojej karty.

Google trzyma podstawowe stawki od 2019 roku: 100 GB za 8,99 zł miesięcznie, 200 GB za 13,99 zł, 2 TB za 46,99 zł. Zmieniło się nazewnictwo – wyższe pakiety noszą teraz nazwy Google AI Plus i AI Pro, co skutecznie utrudnia porównywanie cen rok do roku. Szczegółowo rozpisałem ten cennik przy okazji limitu 15 GB w Zdjęciach Google.

Darmowe plany i ich haczyki

Google daje 15 GB, OneDrive 5 GB, iCloud 5 GB, Dropbox 2 GB, a Proton Drive 5 GB z pełnym szyfrowaniem end-to-end. Porównywanie samych liczb jest jednak mylące: u Google te 15 GB dzielą Dysk, Gmail i Zdjęcia, więc pulę zapycha poczta z załącznikami, podczas gdy Microsoft i Dropbox liczą wyłącznie pliki. W praktyce zdjęcia z telefonu zjadają 15 GB w kilka miesięcy, a po przekroczeniu limitu konto przechodzi w tryb tylko do odczytu: pobierzesz wszystko, ale niczego nie wgrasz.

Kto ma klucze do Twoich plików

Wszystkie cztery duże usługi szyfrują dane w spoczynku (AES-256) i w transmisji (TLS). To standard, nie wyróżnik. Kluczowe pytanie brzmi inaczej: kto trzyma klucze? Odpowiedź – dostawca. Oznacza to, że technicznie może odszyfrować Twoje pliki: na żądanie organów ścigania, przy skanowaniu treści albo w razie włamania na infrastrukturę.

Jeśli trzymasz dokumentację z danymi osobowymi, sensowniejsza jest usługa zero-knowledge. Proton Drive szyfruje pliki na urządzeniu i ma siedzibę w Genewie, Tresorit stosuje AES-256 z RSA-4096, jurysdykcję szwajcarską i certyfikaty RODO oraz ISO 27001 (plan Solo około 8,50 euro miesięcznie), Sync.com daje 2 TB za około 15 euro. Uwaga na pCloud: zero-knowledge jest tam płatnym dodatkiem, a nie standardem, choć plusem pozostaje wybór lokalizacji serwerów w Unii Europejskiej. Przy RODO liczy się właśnie jurysdykcja i podmiot przetwarzający, nie sam fakt użycia AES-256 – podobnie jak przy wyborze VPN.

Historia wersji, czyli jedyna ochrona przed ransomware

Ta sekcja rozstrzyga więcej niż cennik. Google Drive trzyma usunięte pliki w koszu 30 dni, OneDrive daje 30 dni historii wersji i aż 93 dni kosza na kontach osobistych, Dropbox Plus 30 dni historii, ale plany Professional i Standard już 180 dni, a najwyższe 365 dni. Dokumenty Google mają przy tym nielimitowaną historię zmian, niezależną od kosza.

Dlaczego to ważne? Bo dysk z synchronizacją nie jest kopią zapasową – plik zaszyfrowany przez ransomware natychmiast zsynchronizuje się do chmury w tej zepsutej wersji, a skasowanie pliku lokalnie kasuje go też online. Ratuje wyłącznie okno wersjonowania: w jego ramach przywrócisz stan sprzed ataku, po jego upływie nie ma czego przywracać. To argument za planem z dłuższą retencją i za trzymaniem prawdziwego backupu poza chmurą synchronizowaną.

Limity techniczne, o które ludzie się potykają

Google Drive pozwala wgrać maksymalnie 750 GB dziennie na konto; po przekroczeniu wysyłanie blokuje się na dobę. Pojedynczy plik może mieć do 5 TB, ale skopiujesz plik do 750 GB. Dropbox nie ogranicza rozmiaru pliku wysyłanego z aplikacji desktopowej, natomiast przez przeglądarkę limit wynosi 20 GB.

Najciekawszy haczyk dotyczy linków. Linki udostępniające na darmowym Dropbox Basic mają limit 20 GB transferu na dobę (w planach płatnych 1 TB) i to najczęstsza przyczyna „link przestał działać” – po przekroczeniu ruchu odnośnik blokuje się czasowo. Pobieranie własnych plików limitom nie podlega. Jeśli szukasz sposobu na jednorazowe wysłanie dużej paczki, lepszym narzędziem będą serwisy transferowe opisane w poradniku o wysyłaniu dużych plików.

Integracja i codzienna wygoda

OneDrive jest wbudowany w Eksplorator plików Windows, iCloud Drive w Findera na macOS – w obu przypadkach bez instalowania czegokolwiek. Google Drive wygrywa współpracą w przeglądarce: Dokumenty, Arkusze i Prezentacje pozwalają na równoczesną edycję bez żadnej instalacji. Dropbox nie ma własnego pakietu biurowego i pozostaje czystą warstwą synchronizacji, za to najszybszą – wysyła tylko zmienione fragmenty pliku zamiast całości. Wszystkie cztery oferują pliki na żądanie, więc zawartość chmury widzisz lokalnie, a miejsce zajmuje dopiero po otwarciu.

Co wybrać w konkretnym scenariuszu

• Rodzina na Windowsie – Microsoft 365 Family: 6 TB plus Office dla sześciu osób za 559,99 zł rocznie, bezkonkurencyjnie tanio za terabajt.
• Ekosystem Google i praca w Dokumentach – Google One 200 GB (139,99 zł/rok) albo 2 TB (469,99 zł/rok).
• iPhone i Mac – iCloud+ 200 GB za 14,99 zł miesięcznie, głównie ze względu na kopie zapasowe urządzeń; plan dzielisz z pięcioma osobami.
• Dużo udostępniania i długa historia wersji – Dropbox w planie z retencją 180 dni.
• Dokumenty wrażliwe – Proton Drive, Tresorit lub Sync.com, ewentualnie Cryptomator przed wrzuceniem do popularnej chmury.